بوده است ، كه مىبينيم هميشه از ميان شكست‌ها ، پيروزىهايى آشكار و در عين ذلّت ظاهرى ، پرتو و شعاع عزّت و سربلندى و آقايى نمودار شده و اراده‌ها و همت‌ها به حركت و جنبش درمىآيد و افراد بااراده و مصمم و متعهد وارد ميدان مىشوند ؛ و هرچه دشمنان حقّ و عدالت ، مسلمانان را مىكشند و به زندان مىاندازند و هرگونه شكنجه و عذابى را درباره آنها اجرا مىنمايند و آنها را از اجراى قوانين اسلام و برقرار كردن شعائر دينى با زور و تطميع باز مىدارند و تعليم و تربيتشان و مطبوعات و تبليغات و تمام وسايل ارتباط جمعى و رسانه‌هاى گروهى را ضد اسلامى و منحرف كننده مىسازند . در ايران ، الجزاير ، اندونزى ، فيليپين ، اوگاندا ، اتيوپى ، فلسطين و نقاط ديگر باز هم مبارزه ادامه مىيابد تا ملّت‌هايى مثل ايران ، الجزاير و اندونزى آزاد مىشوند . اين است فلسفه بزرگ اجتماعى انتظار ظهور . و اين است يكى از اسرار غيبت حضرت صاحب الامر - عجّل اللَّه تعالى فرجه - و از اين جهت است كه ثواب منتظرين مانند ثواب مجاهدين و بلكه شهيدان بدر و احد است . و اين است كه از نظر يك فرد مسلمان در هر شرايط و اوضاع نامساعد و ناگوارى كه جلو بيايد ، كار اسلام خاتمه يافته تلقى نمىشود و روز اين دين به آخر نمىرسد . و اين است همان فلسفه‌اى كه در اديان گذشته نيز مايه اميدوارى پيروان آنها و مشوّق آنان به استقامت و پايدارى و مقاومت و جهاد بوده است . و در حقيقت ، انتظار فلسفهء محكم و استوارى است كه در تمام اديان مورد توجّه بوده و به آن عقيده داشته‌اند و از سنن و نواميس ثابتى است كه همه اديان آسمانى در بقاى خود از آن مايه گرفته‌اند و همه در انتظار آينده عالىتر و بهتر بوده‌اند و ظهور اسلام ، اين دين جامعه ، به تمام آنها نويد داده شد ؛ تا وقتى خورشيد جهان‌تاب اسلام طلوع كرد